Við eigum það mörg til að beina athyglinni fyrst að því sem okkur finnst vanta í okkur.
Við sjáum veikleikana.
Við sjáum mistökin.
Við sjáum það sem okkur tekst ekki nógu vel.
Við berum okkur saman við aðra og gleymum að taka eftir því sem er sterkt, fallegt og verðmætt í okkur sjálfum.
En hvað ef þú myndir stoppa í smá stund og spyrja:
Hverjir eru mínir styrkleikar?
Hvað er það í mér sem hefur hjálpað mér að komast í gegnum lífið hingað til?
Hvað geri ég vel, jafnvel þó mér finnist það sjálfsagt?
Styrkleikar okkar eru ekki alltaf háværir. Þeir birtast ekki alltaf sem stórkostleg afrek, verðlaun eða titlar. Stundum birtast þeir í því hvernig við mætum öðrum. Í þrautseigjunni þegar lífið er erfitt. Í húmornum sem léttir stemninguna. Í ábyrgðinni sem við tökum. Í hlýjunni sem við sýnum. Í hugrekkinu sem við notum til að halda áfram, jafnvel þegar við erum óviss.
Styrkleikar eru oft svo eðlilegur hluti af okkur að við tökum ekki eftir þeim.
Það sem þér finnst „ekkert mál“ getur verið einmitt það sem öðrum finnst einstakt við þig.
Það er auðvelt að festast í sjálfsgagnrýni. Við getum orðið sérfræðingar í því að greina hvað við hefðum átt að gera betur, segja betur eða framkvæma öðruvísi.
Auðvitað er gott að læra af mistökum. Það er hluti af þroska. En ef við horfum aðeins á það sem vantar, missum við sjónar á því sem er þegar til staðar.
Þú ert ekki bara mistökin þín.
Þú ert ekki bara óttinn þinn.
Þú ert ekki bara það sem gekk ekki upp.
Þú ert ekki bara það sem aðrir hafa sagt um þig.
Þú ert líka styrkurinn sem kom þér í gegnum erfið tímabil.
Þú ert reynslan sem hefur kennt þér.
Þú ert hæfileikarnir sem bíða eftir að fá meira pláss.
Þú ert möguleikarnir sem eru enn að vakna.
Við þurfum ekki að afneita veikleikum okkar til að sjá styrkleikana. Við þurfum einfaldlega að hætta að láta veikleikana fá allan sviðsljósatímann.
Það er kominn tími til að kveikja ljós á því sem býr í þér.
Styrkleikar eru eiginleikar, hæfileikar og innri gæði sem hjálpa okkur að takast á við lífið, tengjast öðrum og skapa merkingu.
Sumir hafa styrk í samskiptum. Þeir kunna að hlusta, hvetja, hugga eða leiða fólk saman.
Sumir hafa styrk í skipulagi. Þeir sjá næstu skref, halda utan um hlutina og koma verkefnum í framkvæmd.
Sumir hafa styrk í hugrekki. Þeir þora að tala, prófa, breyta, standa með sér eða verja aðra.
Sumir hafa styrk í sköpun. Þeir sjá möguleika þar sem aðrir sjá bara vandamál. Þeir hugsa út fyrir kassann og finna nýjar leiðir.
Sumir hafa styrk í þrautseigju. Þeir halda áfram. Ekki vegna þess að allt sé auðvelt, heldur vegna þess að þeir gefast ekki upp.
Sumir hafa styrk í kærleika. Þeir sjá fólk. Þeir gefa af sér. Þeir skapa öryggi og hlýju í kringum sig.
Styrkleikar eru ekki alltaf það sem við erum best í á blaði. Þeir eru oft það sem gefur okkur orku, tilgang og tilfinningu um að við séum að nota eitthvað djúpt og raunverulegt í okkur sjálfum.
Það er merkilegt hvað við uppgötvum stundum mikið um okkur sjálf þegar lífið reynir á.
Þegar allt gengur vel er auðvelt að halda að við vitum hver við erum. En þegar áskoranir koma í ljós hvað býr raunverulega undir yfirborðinu.
Kannski hefur þú þurft að sýna þolinmæði þegar þú vildir gefast upp.
Kannski hefur þú þurft að sýna hugrekki þegar þú varst hrædd/ur.
Kannski hefur þú þurft að standa með öðrum þegar það var óþægilegt.
Kannski hefur þú þurft að byggja þig upp eftir vonbrigði.
Kannski hefur þú þurft að byrja aftur eftir erfiða reynslu.
Þar sjást styrkleikarnir.
Ekki alltaf sem dramatísk hetjudáð. Stundum bara sem þessi einfalda staðreynd:
Þú hélst áfram.
Það eitt og sér segir mikið um þig.
Við vanmetum oft eigin seiglu. Við gleymum öllu sem við höfum komist í gegnum. Við gleymum að margt af því sem við köllum „bara að redda þessu“ er í raun styrkur, úthald og karakter.
Ef þú ert ekki viss um hverjir styrkleikar þínir eru, byrjaðu þá á að skoða lífið þitt með nýjum augum.
Spurðu þig:
Hvað kemur mér náttúrulega?
Hvað geri ég oft án þess að hugsa mikið um það, en aðrir kunna að meta?
Hvenær finn ég fyrir orku?
Hvaða verkefni, samtöl eða aðstæður láta mig finna að ég sé lifandi og í flæði?
Hvað leitar fólk til mín með?
Koma aðrir til þín eftir ráðum, hlustun, lausnum, skipulagi, húmor, ró eða hvatningu?
Hvað hef ég komist í gegnum?
Hvaða eiginleikar hjálpuðu mér að standa af mér erfið tímabil?
Hvað hrósa aðrir mér fyrir?
Stundum sjá aðrir styrkleika okkar skýrar en við sjálf.
Hvað finnst mér mikilvægt?
Styrkleikar tengjast oft gildum okkar. Ef þér finnst réttlæti mikilvægt gætir þú haft sterka réttlætiskennd. Ef þér finnst tengsl mikilvæg gætir þú haft styrk í umhyggju og samskiptum.
Þessar spurningar eru ekki próf. Þær eru spegill.
Og stundum þurfum við spegil til að sjá það sem hefur verið beint fyrir framan okkur allan tímann.
Eitt algengasta sem fólk gerir er að gera lítið úr eigin styrkleikum vegna þess að þeir koma því náttúrulega.
„Þetta er nú ekkert sérstakt.“
„Allir geta þetta.“
„Ég er bara svona.“
„Þetta er ekkert mál fyrir mig.“
En þar liggur einmitt vísbendingin.
Það sem kemur þér auðveldlega getur verið styrkleiki. Ekki af því að það kosti þig ekkert, heldur af því að það er hluti af þinni náttúrulegu getu.
Sá sem á auðvelt með að hlusta á fólk áttar sig kannski ekki á því hversu sjaldgæft það er að fólk finni sig raunverulega heyrt.
Sá sem sér lausnir hratt heldur kannski að allir hugsi þannig.
Sá sem heldur ró sinni í erfiðum aðstæðum gerir sér kannski ekki grein fyrir því hversu mikið öryggi hann skapar.
Sá sem hvetur aðra áfram áttar sig kannski ekki á því að eitt orð frá honum getur breytt degi einhvers annars.
Ekki gera lítið úr því sem er þér eðlilegt.
Það gæti verið einmitt þitt framlag.
Styrkleikar vaxa þegar við notum þá.
Ef þú hefur hæfileika til að hvetja aðra, notaðu hann.
Ef þú hefur hæfileika til að skapa, skapaðu.
Ef þú hefur hæfileika til að leiða, taktu ábyrgð.
Ef þú hefur hæfileika til að hugsa djúpt, gefðu þér rými til að íhuga.
Ef þú hefur hæfileika til að sjá fegurð, leyfðu öðrum að njóta þess með þér.
Ef þú hefur hæfileika til að byggja upp fólk, vertu óhrædd/ur við að vera ljós í lífi annarra.
Styrkleikar eru eins og vöðvar. Þeir styrkjast við notkun.
En þeir geta líka legið í dvala ef við bælum þá niður, gerum lítið úr þeim eða bíðum eftir leyfi frá öðrum.
Þú þarft ekki að bíða eftir því að einhver gefi þér leyfi til að vera þú.
Þú mátt nota það góða sem býr í þér.
Þú mátt taka pláss.
Þú mátt leggja þitt af mörkum.
Þú mátt leyfa styrkleikum þínum að sjást.
Þegar við förum að þekkja styrkleika okkar betur, förum við líka oft að skilja tilgang okkar betur.
Það sem við erum góð í, það sem gefur okkur orku og það sem getur gagnast öðrum, mætist oft á mjög fallegum stað.
Þar getur tilgangurinn farið að kvikna.
Kannski er tilgangur þinn ekki eitt stórt svar sem dettur niður af himnum. Kannski birtist hann smám saman þegar þú ferð að nota styrkleika þína með meiri meðvitund.
Þú tekur eftir því hvar þú blómstrar.
Þú tekur eftir því hvar þú hefur áhrif.
Þú tekur eftir því hvað kveikir lífsneistann.
Þú tekur eftir því hvað lætur þig finna: „Já, þetta skiptir máli.“
Það þarf ekki alltaf að vera stórt eða flókið.
Stundum er tilgangurinn í því að vera góð fyrirmynd.
Stundum í því að skapa fallega hluti.
Stundum í því að kenna.
Stundum í því að hlusta.
Stundum í því að lækna, byggja, leiða, hugga, skrifa, hvetja eða framkvæma.
Þegar styrkleikar þínir fá farveg, verður lífið oft merkingarbærara.
Eitt það frelsandi við að uppgötva styrkleika sína er að við hættum smám saman að reyna að vera allt fyrir alla.
Þú þarft ekki að vera frábær í öllu.
Þú þarft ekki að passa inn í öll mót.
Þú þarft ekki að bera þig saman við fólk sem hefur allt aðra styrkleika en þú.
Þinn styrkur þarf ekki að líta út eins og styrkur annarra.
Sumir skína fremst á sviðinu.
Aðrir skína í rólegu samtali.
Sumir blómstra í hraða og framkvæmd.
Aðrir blómstra í dýpt, næmni og hugsun.
Sumir byggja upp kerfi.
Aðrir byggja upp fólk.
Allt þetta hefur gildi.
Þú þarft ekki að verða önnur útgáfa af einhverjum öðrum. Þú þarft að verða meðvitaðri útgáfa af sjálfum þér.
Þar er gullið.
Það getur verið mjög öflugt að skrifa niður styrkleika sína.
Ekki bara hugsa þá lauslega. Skrifaðu þá.
Til dæmis:
„Ég hef styrk í að hlusta.“
„Ég hef styrk í að halda áfram.“
„Ég hef styrk í að sjá lausnir.“
„Ég hef styrk í að sýna umhyggju.“
„Ég hef styrk í að læra nýja hluti.“
„Ég hef styrk í að leiða fólk.“
„Ég hef styrk í að skapa ró.“
„Ég hef styrk í að koma hlutum í verk.“
Þegar þú gefur styrkleikum þínum nafn verða þeir sýnilegri. Og það sem verður sýnilegt er auðveldara að nota.
Þú getur líka spurt þrjár manneskjur sem þú treystir:
Hvaða styrkleika sérð þú í mér?
Ekki rökræða svarið. Ekki gera lítið úr því. Taktu bara við því. Skrifaðu það niður. Leyfðu því að lenda.
Stundum þurfum við að heyra sannleikann um okkur frá öðrum áður en við þorum að trúa honum sjálf.
Það þarf ekki að bíða eftir stóra tækifærinu til að nota styrkleika sína.
Þú getur byrjað í dag.
Ef styrkur þinn er þakklæti, segðu einhverjum hvað þú metur við hann.
Ef styrkur þinn er sköpun, búðu eitthvað til.
Ef styrkur þinn er hugrekki, taktu eitt samtal sem þú hefur frestað.
Ef styrkur þinn er góðvild, sýndu hana í verki.
Ef styrkur þinn er skipulag, komdu reglu á eitt lítið svæði í lífinu.
Ef styrkur þinn er þrautseigja, taktu næsta skref þó það sé lítið.
Styrkleikar þurfa ekki alltaf stórt svið.
Þeir þurfa bara tækifæri.
Og oft byrjar breytingin þegar þú ferð að nota það sem þú hefur, þar sem þú ert, með því sem er fyrir framan þig.
Að uppgötva styrkleika sína er ekki hégómi. Það er ekki mont. Það er ekki sjálfselska.
Það er sjálfsþekking.
Og sjálfsþekking er grunnur að betra lífi.
Þegar þú þekkir styrkleika þína geturðu tekið betri ákvarðanir. Þú getur valið verkefni sem henta þér betur. Þú getur byggt upp heilbrigðari sambönd. Þú getur mætt áskorunum með meiri trú á sjálfan þig. Þú getur hætt að eyða allri orkunni í að laga það sem þér finnst vanta og farið að byggja á því sem er þegar sterkt.
Þú hefur meira í þér en þú heldur.
Kannski hefur lífið fengið þig til að efast um það. Kannski hafa orð annarra, mistök, höfnun eða erfið reynsla skyggt á styrkleikana þína. En þeir eru samt þarna.
Þeir bíða eftir athygli þinni.
Þeir bíða eftir að fá að vaxa.
Þeir bíða eftir að þú hættir að gera lítið úr þeim.
Spurðu þig í dag:
Hvaða styrkleika hef ég verið að vanmeta?
Hvaða eiginleika í mér má ég leyfa að njóta sín betur?
Hvernig get ég notað einn styrkleika minn í dag til að gera lífið mitt eða líf annarra aðeins betra?
Þú þarft ekki að uppgötva allt í einu.
Byrjaðu á einum styrkleika.
Gefðu honum nafn.
Notaðu hann.
Ræktaðu hann.
Treystu honum.
Því þegar þú lærir að sjá styrkleika þína, ferðu líka að sjá sjálfan þig með nýjum augum.
Og það getur breytt miklu.